فاز ۱۱ پارس جنوبی، مرزی‌ترین بخش بزرگ‌ترین میدان گازی جهان، پس از ۲۳ سال تأخیر و خروج پی‌درپی شرکت‌های خارجی، سرانجام با تکیه بر توان داخلی به تولید رسید.

تصمیم درباره فشارافزایی پارس جنوبی، فراتر از یک پروژه فنی است؛ انتخابی راهبردی که می‌تواند مسیر معیشت خانوار، تولید، اشتغال و رقابت‌پذیری اقتصاد ایران را برای دهه آینده تعیین کند.

اوج مصرف گاز در زمستان، اهمیت پایداری تولید پارس جنوبی را دوچندان کرده؛ جایی که افت فشار به‌سرعت به قطعی گاز و محدودیت انرژی تبدیل می‌شود.

با ورود بسیاری از فازهای پارس جنوبی به نیمه دوم عمر تولید، مخازن این میدان عظیم گازی با افت فشار طبیعی مواجه شده‌اند؛ روندی که بدون اجرای پروژه‌های فشارافزایی برداشت گاز را کاهش می دهد.

میدان گازی پارس جنوبی، قلب تپنده تأمین گاز ایران، با چالشی بی‌سابقه روبه‌رو است. افت مداوم فشار مخزن، رشد بی‌محابای مصرف داخلی و اتلاف گسترده انرژی، زنگ خطر را به صدا دراورده است.

فشارافزایی پارس جنوبی یکی از اقداماتی است که باید در صدر قرار بگیرد چرا که تعلل در آن نه تنها مهاجرت گاز را به دنبال دارد بلکه بر ناترازی گاز و برق هم دامن می‌زند.

معاون عملیات و پشتیبانی شرکت نفت و گاز پارس گفت: امسال تعمیرات اساسی ۳۵ سکوی گازی میدان پارس جنوبی پیش‌بینی شده است و تا امروز، تعمیرات ۱۶ سکو به پایان رسیده، یک سکو در حال انجام است و باقی سکوها نیز تا پایان مهر تکمیل خواهند شد.