متخصصان حوزه روانشناسی کودک با تأکید بر اینکه خانواده نخستین کانون شکل گیری شخصیت و سلامت روان فرزندان است معتقدند سبک های تربیتی و کیفیت روابط عاطفی در خانه مهم ترین مؤلفه های پیشگیری از بروز اختلالات رفتاری و اضطرابی در دوران کودکی و نوجوانی محسوب میشوند.

به گزارش کارآفرينان نيوز به گزارش خبرنگار ما اهمیت سلامت روان در سالهای اولیه رشد موضوعی است که بارها از سوی متخصصان مورد تأکید قرار گرفته است. با این حال، شواهد اخیر نشان میدهد که فشارهای محیطی، تغییر سبک زندگی و کاهش تعاملات عاطفی در محیط خانواده میتواند تاب آوری کودکان را در برابر چالشهای پیش رو کاهش دهد.
روانشناسان بر این باورند که کودک، محیط خانه را به عنوان الگویی از جهان پیرامون خود میبیند. هنگامی که فضای خانه بر پایه گفتگو احترام متقابل و حمایت عاطفی بنا شده باشد کودک احساس امنیت کرده و مهارت های لازم برای مدیریت هیجانات را به درستی می آموزد. در مقابل محیطهای تنش زا یا والدینی که دچار اضطراب مزمن هستند، به طور ناخودآگاه میتوانند این الگوها را به فرزندان خود منتقل کنند.

کارشناسان با اشاره به اهمیت «گوش سپاری فعال» توصیه میکنند که والدین باید زمانی را به شنیدن بدون قضاوت دغدغه های فرزندان اختصاص دهند.
ایجاد این فضای امن به کودک کمک میکند تا احساسات دشوار خود نظیر ترس خشم یا غم را شناسایی کرده و به جای سرکوب آنها را ابراز کند.
همچنین در این گزارش بر شناسایی به موقع علائم هشدار تأکید شده است؛ نشانه هایی مانند گوشه گیری ناگهانی تغییر در اشتها ،اختلال در خواب یا واکنشهای پرخاشگرانه هر کدام میتوانند پیامی از جانب کودک مبنی بر نیاز به توجه بیشتر یا مداخله تخصصی باشند. متخصصان تأکید دارند که برچسب زنی یا ساده انگاری این رفتارها به عنوان «شیطنت» یا بحران گذرا» میتواند فرصتهای حیاتی برای رشد سالم روانی کودک را از بین ببرد.

در پایان روانشناسان یادآور شدند که سلامت روان کودکان بیش از آنکه یک مسئولیت فردی باشد یک سرمایه گذاری جمعی است فراهم کردن بستری که در آن کودک احساس ارزشمندی و درک شدن داشته باشد.

مهم ترین وظیفه خانواده هاست؛ چرا که ریشه های سلامت روان در بزرگسالی در همین سالهای طلایی کودکی و در دامان خانواده مستحکم میشود.

مریم سلطانی شعار

انتهای خبر/